
Historia i położenie
Holandia, położona nad Morzem Północnym, w dorzeczu trzech rzek Renu, Skaldy i Mozy, na wschodzie graniczy z Niemcami, na południu z Belgią. Najwyższe wzniesienie liczy 322,2 n.p.m., a najniżej położone miejsce sięga 6,74 m p.p.m.
W starożytności tereny obecnych Niderlandów zamieszkiwała ludność celtycko- germańska. Następnie obszar ten znajdował się pod panowaniem Cesarstwa Rzymskiego, dzięki czemu rzymski rodowód posiada wiele miast dzisiejszej Holandii. W okresie średniowiecza kraj ten znajdował się pod panowaniem Habsburgów. W 1572 roku doszło do powstania przeciwko Habsburgom i podpisania w 1579 Unii Utrechckiej. Był to początek procesu, w wyniku którego doszło do rozbicia kraju na 2 części, z których powstały później dwa państwa – Belgia i Holandia. W XVIII wieku potęga Holandii znacznie zmalała w wyniku wojen z Hiszpanią, Francją i Anglią. W czasie I jak II wojny światowej Holandia była państwem neutralnym.
Nie uchroniło jej to jednak od ataku III Rzeszy, wynikiem czego była okupacją trwającą do 1945 roku. W czasie wojny działał emigracyjny rząd w Londynie, na czele którego stała królowa Wilhelmina. Po II wojnie światowej Holandia zerwała z polityką neutralności i przystąpiła w 1949 do NATO, a w 1957 do EWG.


